Hans Venneman (57) is als bouwkundig en civiel ingenieur al vanaf het allereerste begin betrokken bij Xycle. Hij heeft een belangrijk aandeel gehad in het ontwerp van de fabriek. We spreken hem over hoe het allemaal begon, de hobbels onderweg en de momenten die hem zijn bijgebleven.

Hoe is het contact tussen jou en Xycle ontstaan?
“Ik ben er eigenlijk vanaf het begin bij geweest. Toen de ideeën in 2020 steeds serieuzer werden benaderde Mariette Smit mij, die door NoWIT was gevraagd te helpen bij de milieuvergunningen. Toen duidelijk werd waar de fabriek zou komen, heb ik het eerste ontwerp en de bouwkundige tekeningen – en later ook de bouwkundige berekeningen – uitgewerkt, zodat we de vergunningen konden indienen.”

Welk moment is je het meest bijgebleven?
“Het spannendste moment in het hele proces? Dat was toen de financiering niet rond leek te komen. Het hele team was teleurgesteld. Maar wat me toen opviel, was de enorme betrokkenheid. Niemand wilde opgeven. We geloofden allemaal in het project. En terecht, want uiteindelijk kwam het goed.”

Voor welke uitdagingen staan jullie nu?
“Vanaf het begin werken we al met een klein projectteam. Dat is fijn, want de lijnen zijn kort en we kunnen snel schakelen. Maar het betekent ook dat de druk soms wat hoog is. Het blijft daarbij belangrijk om hoofd- en bijzaken van elkaar te scheiden. We werken met veel verschillende disciplines, en dat maakt het soms ingewikkeld, maar ook juist leuk. Elke dag is weer een nieuwe uitdaging.”

Wat is jouw belangrijkste rol in dit project?
“Mijn taak is om als adviseur en bouwbegeleider alle ‘kikkers in de plas’ te houden. Tegelijkertijd zijn we nog volop aan het finetunen in de engineering, en dat vraagt ook om flexibiliteit op de bouw. Het blijft steeds een zoektocht naar de juiste balans: ruimte houden voor nieuwe wensen en ideeën, en tegelijk de planning scherp bewaken. Dat maakt het uitdagend, en heel mooi werk.”

Waar ben je trots op? Waar word je blij van? “Het meest trots ben ik op het feit dat we dit project, ondanks de tegenwind, toch van de grond hebben gekregen. Dat was echt niet vanzelfsprekend. En wat mij nu op dit moment blij maakt, is dat het team nog steeds met dezelfde bevlogenheid en flexibiliteit samenwerkt als in het begin. Dat is bijzonder om te zien — en om onderdeel van te mogen zijn.”